Artikel gastouders en logé: lees hier de ervaringen van Toos

Job draaide af en toe een weekend mee in het gezin van Toos en Frans

Een gezellige beestenboel, volop ruimte en een groot hart. Toos en haar man Frans hadden veel te geven. Toen Toos in haar zoektocht naar vrijwilligerswerk zag dat de Logeerkring Drenthe gastgezinnen zocht, meldde ze zich aan.

Toos: “Als voormalig Z-verpleegkundige, wist ik dat mensen met een beperking in het buitenleven vaak tot rust komen. Wij hebben die ruimte en delen dat graag. Het is fijn om ook anderen ervan te zien genieten. De Logeerkring sprak me daarom direct aan.” In 2014 maakten Toos en Frans kennis met Job en zijn moeder Jolanda. Jolanda: “Omdat onze familie niet in de buurt woont en logeren bij vriendjes geen succes was, was ik bang dat Job zijn hele jeugd alleen maar thuis zou blijven zitten. Ik wilde zo graag dat hij zou ontdekken dat het ook buitenshuis heel leuk en gezellig kon zijn. Als er maar iemand was die hem de tijd zou geven om echt te wennen…” Die iemand vond ze in Toos en Frans.

Een goede klik

Nog wat onwennig brachten Job en zijn moeder in 2014 een eerste bezoekje aan de boerderij van Toos en Frans. Dat ene middagje groeide al snel uit in een dagje spelen, een nachtje logeren en uiteindelijk zelfs een heel weekend in de twee à drie weken. Job, Frans en Toos bleken een uitstekende match! Toos: “Het is belangrijk dat het goed voelt; voor Job, maar zeker ook voor zijn ouders. Alleen dan durf je de zorg voor je kind met een gerust hart aan iemand over te laten en kun je samen een echte vertrouwensrelatie opbouwen.” Voor het opbouwen van die band, namen Job, Toos en Frans alle tijd. Jolanda: “De eerste paar keer huilde Job als ik wegreed. Het was natuurlijk ook nog best spannend zo in het begin.”

Toos: “Als we na het uitzwaaien naar binnen gingen, was het huilen vaak alweer over. Ik denk dat het gewoon een manier was om zijn moeder zo lang mogelijk te laten blijven. Daar hebben we het toen samen een keer over gehad en daarna was het over.” Jolanda: “Ik zie het logeren daardoor echt als een leerproces, we hebben elkaar echt een beetje durven los te laten! Steeds als ik hem ophaalde zat hij vol verhalen, waardoor ik wel wist dat het goed zat. Dat hoorde ik ook steeds van Toos als we even bespraken hoe het gegaan was.” “Job is echt onderdeel van ons gezin geworden!”

Extra nachtjes

Toen het bij Job thuis even niet zo goed ging, opperden Frans en Toos dat hij ook door de week welkom was om een nachtje te komen logeren. Een aanbod waar ze dankbaar gebruik van maakten. En ook in de coronatijd ging het logeerfestijn steevast door. Toos: “Júist toen. Het was echt nodig dat Job er af en toe even lekker uit ging; zowel voor zijn ouders als voor hemzelf.”

Meedraaien in het gezin

Jolanda: “Job kwam thuis met de mooiste verhalen. Frans had hem leren grasmaaien en uien poten. En hij mocht erbij zijn toen er een lammetje geboren werd! Er was altijd genoeg te beleven bij Toos en Frans!” Toos knikt instemmend: “We organiseerden nooit speciale uitstapjes, maar lieten hem gewoon meedraaien in ons gezin. Dat ging mooi, want net als wij houdt Job van het boerenleven. Het allerliefst ging hij lekker mannendingen doen met Frans. Naar tractors kijken in de buurt, naar de Gamma, of gewoon een rondje fietsen. Dat vond hij fijn. Job is gebaat bij helderheid en structuur en houdt van de voorspelbaarheid van een bekende omgeving. Als we met de auto een keer iets verder weggingen, dan werd hij onrustig.”

Tuinieren met pubers

Zoals elke puber, stond ook Job in zijn puberteit niet meer te springen om in de tuin te werken met Frans. Toos zegt lachend: “Toen moesten we hem soms echt van de bank af slepen. Thuis golfde hij elke zaterdag. Om ervoor te zorgen dat het logeren goed bleef aansluiten, brachten ook Frans en Toos hem hier steevast naartoe. Sinds kort woont Job bij een zorgaanbieder en is aan het logeren een einde gekomen. “Maar we hebben geen afscheid genomen, hoor!” zegt Toos. “Job is echt onderdeel van ons gezin geworden, dus we houden contact! We hebben Job heel duidelijk laten weten dat hij hier altijd welkom is. En gelukkig ziet hij dat zelf ook zitten. Hij komt nog wel eens op de boerderij, ik ga wel eens bij hem op visite en afgelopen zomer kwam hij helpen met dakpannen hangen. Met een grote glimlach gaf hij dakpannen door tussen de rest, ik vond het heel mooi om te zien!”

Moeders onder elkaar

Toos, zelf ook moeder van twee zonen, kreeg door de jaren heen een heel intensieve band met Jolanda. Jolanda: “Voor een moeder is het natuurlijk moeilijk om je kind uit handen te geven en een gastgezin het volledige vertrouwen te geven. Maar Toos en Frans hebben me echt geholpen om Job los te durven laten en meer te vertrouwen op anderen. Ik kon ervan op aan dat Toos me zou bellen als er iets was. Dat was heel belangrijk in dat proces van loslaten. Mede door het logeren zijn Job, maar ook wij als ouders, heel geleidelijk naar het elders wonen toegegroeid. Dat hebben we te danken aan Frans en Toos. Ik ben heel blij met de stap die we destijds hebben gezet om ons aan te melden bij de Logeerkring.” Ook Toos is dankbaar voor de tijd met Job: “Het vraagt misschien wat meer dan gewoon vrijwilligerswerk, maar het geeft zo veel voldoening; veel meer dan het gekost heeft!”

Tips aan andere (gast)ouders

Toos besluit het gesprek met een tip voor andere gastouders in spe: “Als logeeradres kun je mooie dingen bereiken, ook als het niet direct vloeiend verloopt. Zie daar een mooie uitdaging in en geef het tijd. Want het is zo waardevol.” Jolanda vult aan: “Als ouder is het belangrijk om je open te durven stellen voor een gastgezin. Dan geef je ook je kind het vertrouwen dat ze ergens mogen zijn en het daar leuk mogen hebben. In elk gezin zijn er andere regels en gaan dingen net even anders dan thuis. Het is een kwestie van dat durven loslaten. Dan brengt het heel veel.”

Gastgezin worden of je kind laten logeren

Logeerkring Drenthe bestaat 26 jaar. Voor Job en Jolanda was het logeren een waardevol opstapje naar een zelfstandiger leven. Ook voor anderen kan een logeeradres veel brengen. Voor ouders van kinderen met een lichamelijke of een (lichte) verstandelijke beperking kan het bijvoorbeeld fijn zijn om af en toe de zorg uit handen te geven. Om zelf even op adem te komen, of andere familieleden extra aandacht te bieden. Voor broers of zussen van iemand met een beperking kan een logeerpartijtje de manier zijn om ook zelf eens alle aandacht te krijgen. We zoeken regelmatig mensen met ruimte in hun hart, gezin en leven; dat hoeft absoluut geen boerderij te zijn.

Via www.logeerkring.nl vind je meer informatie en kun je jezelf opgeven als logeeradres of informatie opvragen over een logeeradres voor jouw kind.

In december 2020 is Frans, de gastouder waar Job zo aan gehecht was, helaas overleden. Het interview stond al gepland. In overleg met Toos, plaatsen we dit artikel als dank en eerbetoon aan een warm mens.

Contact