Als je het eenmaal kunt, dan verleer je het nooit (MEE op Weg)

Fietsen. De wind door je haren, gaan waar jij wilt gaan, voortbewegen op eigen kracht. Het geeft een gevoel van vrijheid. Een gevoel dat ook de tienjarige David zo heerlijk leek. Maar fietsen, dat kon hij niet. Davids moeder nam daarom contact op met MEE voor het project MEE op Weg. Vrijwilliger Felix greep de uitdaging met beide handen aan.

Zestig jaar ervaring
Felix: “Ik heb mijn leven lang gefietst. Vanaf dat ik een jaar of vijf was, dus al ruim zestig jaar. En dat gun ik iedereen. Op de fiets kun je jezelf op eigen kracht voortbewegen, kom je vaak het snelst op plekken, kun je zelf kiezen om ergens anders heen te gaan, bent je lekker buiten én houd je het milieu schoon. Daarom wilde ik David graag helpen om het te leren. Want als je het eenmaal kunt, dan verleer je het nooit.”

Les één
Waar MEE op Weg veelal oefent om zelfstandig naar school, dagbesteding of werk te reizen, wil David gewoon fietsen. Fietsen zoals al zijn vriendjes dat kunnen. Felix: “Niemand; geen ouders, broer, zus, opa of oma had het hem kunnen leren. Dus samen haalden we zijn fietse uit de schuur, achter andere fietsen vandaan en pompten we de bandjes op. Ik moest hem vasthouden bij het opstappen en hielp hem om rechtop te blijven zitten. Zo kon hij zijn eerste trap maken… en de volgende. Samen maakten we rondjes over het plaatsje achter thuis.” Felix geniet zichtbaar na van Davids’ eerste les: “De kop was eraf. David beloofde me dat hij het de dagen erna nog eens zou proberen. Ik drukte hem op het hart dat hij niet hard zou vallen als hij zachtjes zou fietsen. Durven vallen, dat is het belangrijkst.”

Les twee
De week erna ging de poort open en oefende het tweetal op het woonerf tussen de huizen. Felix: “Heen en weer, bochtjes maken… Nog steeds hield ik hem stevig vast terwijl ik naast hem liep. Nu had ‘ie al evenwicht, maar hij stuurde nog wel gemakkelijk opzij in plaats van rechtdoor.”

Les drie
Felix: “De derde keer gingen we veel verder weg, helemaal naar de fietsenmaker. Nu fietste ik naast hem en hield ik hem vast in zijn nek. De fietsenmaker stelde vast dat Davids zadel en stuur al optimaal waren afgesteld, dus we konden weer verder.”

Les vier
De vierde les bracht Felix en David naar de dijk, waar ze zelfs een stukje over een smal bospaadje fietsten. Trots denkt Felix er aan terug: “De dijk is lang, goed geasfalteerd en er komen geen auto’s. Een perfecte plek om een lang stuk te oefenen. Ik hoefde David nog maar lichtjes vast te houden. Hij spoorde nog wel iets zijwaarts, remde wat onhandig en was onderweg wat afgeleid door een hond, maar het ging steeds beter!”

Les vijf
Felix: “Bij de Albert Heijn konden we bochtjes draaien. Achtjes naar links, achtjes naar rechts, net zo lang tot hij het zelf kon. Ik adviseerde hem om goed te kijken naar de plek waar hij naartoe wil; altijd vooruit.” En ook het remmen werd door Felix nog even aangehaald: “Het was belangrijk dat hij snel kon remmen, dat doe je met je rechtervoet! Het ging heel goed, ik denk dat hij tussendoor geoefend had!”

Les zes
En dan is het zo ver. “De apotheose”, noemt Felix het plechtig. Hij stippelde een lange route naar de stad uit. Tevreden blikt hij terug: “Op het Spoorbaanpad, een lange weg rechtdoor, moedigde ik hem aan om voor me uit te fietsen. En dat deed ‘ie. Soms, bij de hogere klimmen, haalde ik hem even in, maar hij fietste helemaal alleen!” Na een ijsje en een boodschap in de stad, keerde het duo huiswaarts. Vol energie opperde David om nog éven te oefenen met het uitsteken van zijn hand. Na de laatste test met één hand aan het stuur, wist Felix dat het zo ver was. David kan fietsen.

Zelfvertrouwen
Felix kijkt met veel plezier terug op zijn avonturen met David, die hij vriendschappelijk ‘kleine druktemaker’ noemt. Trots besluit hij: “Zijn moeder appte me dat David tijdens dit traject heeft ontdekt dat hij alles kan, als hij er maar hard voor werkt. Ook de dingen die eerder onmogelijk leken. Daardoor is zijn zelfvertrouwen in één klap toegenomen. En dát gun ik ieder kind.”

Kan MEE op Weg jou helpen?
MEE op Weg geeft kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen die afhankelijk zijn van speciaal vervoer, de vrijheid van het zelfstandig reizen. Met een vrijwillig reismaatje, wordt de route tussen school, werk, dagbesteding en thuis met het openbaar vervoer, de fiets, lopend of de rolstoel geoefend. Ben of ken jij iemand die zo de weg naar meer zelfstandigheid vindt? Of wil jij als vrijwilliger helpen om mensen als David die vrijheid te geven? Kijk dan eens hier: https://www.meevoormij.nl/mee-op-weg/.

MEE op Weg wordt in Almere uitgevoerd door MEE IJsseloevers in opdracht van de gemeente Almere.

Contact