Smart met geld op je 16e? (Blog)

Door: Janine van Loenen

Hangend in de stoel, getuur op de smartphone, in gesprek met je buurvrouw, een verveelde geeuw….de batterij van de leerlingen is op na ruim drie kwartier. Ik heb geen didactische achtergrond, maar weet intussen dat ik mijn lessen zo moet opbouwen dat ik vooral zo min mogelijk vertel en leerlingen zoveel mogelijk laat doen en ervaren.

In de lessen ‘Smart met geld’ is het onderwerp best boeiend, maar toch; met te lang blijven praten houd ik ze niet bij de les. Tot een tijdje geleden, ik nam Manuela mee om haar levensverhaal te vertellen. Ze zorgde ervoor dat klas vier van Pro Accent Nijkerk veranderde in een oorverdovend stilte orkest. Manuela blijft vertellen, de volle 50 minuten! En de les lijkt nog nooit zo snel om te gaan.

Manuela’s levensverhaal
Manuela geeft aan dat zij een keerpunt in haar leven heeft bereikt op het moment dat zij zo oud was als de leerlingen op dit moment. Ze ontmoette, na een verhuizing, zo rond haar 16e levensjaar, nieuwe ‘vrienden’. Binnen deze groep werd er geëxperimenteerd met drugs. Manuela is gaan gebruiken en vertelt hoe dat haar leven is gaan beheersen. Drugs werden belangrijker dan wat dan ook: belangrijker dan school, dan werk, belangrijker dan het betalen van rekeningen. De keus om je geld te besteden aan bijvoorbeeld een zorgverzekering versus een lijntje in je neus, werd door Manuela snel gemaakt. Speed overheerste haar leven.

Manuela vertelt open over de beslaglegging op haar spullen. “Dat bijvoorbeeld je Australian trainingspakken en Nike schoenen meegenomen worden. De waarde die deze spullen krijgen vallen in het niets bij de prijs die jij er oorspronkelijk voor betaald hebt.”

“Dit raakt me!!” zegt één van de meiden uit de klas. “Ik houd ook heel erg van Australian!”

Manuela geeft aan dat de angst om geen drugs te kunnen krijgen groter is dan de angst om weer deurwaardes op de stoep te hebben. Zelfs wanneer er een openbare executie verkoop aangekondigd wordt via een briefje op haar voordeur, blijft ze kiezen voor de drugs die zo slecht zijn voor haar.

Hoe slecht blijkt 24 jaar na haar eerste keer gebruiken. Manuela heeft een baan als taxichauffeur, dit doet ze het allerliefst. Ze krijgt een hartinfarct tijdens één van haar ritten. Daarna volgen er nog drie. Manuela vertelt dat ze acuut gestopt is met de drugs. Te laat om nog haar mooiste vak uit te kunnen oefenen, maar op tijd om haar leven te kunnen redden.

Ja, de boete voor 24 jaar verslaving is hoog. Rijden op een taxi is niet meer verantwoord, veel zogenaamde ‘vrienden’ is ze kwijt geraakt. Om schuldeisers te af te lossen valt Manuela 4 jaar onder de schuldsanering. Manuela waarschuwt de klas: “Straks begint mijn ‘normale’ leven weer, maar dan ben ik wel 43 en ja, wie bedenkt dat als je 16 bent?”.

De Australian trui
Ik merk aan alles dat dit verhaal inslaat bij de leerlingen. Ik merk het aan de houding, de vele vragen die na afloop gesteld worden en het grote applaus. En dit alles wordt gesymboliseerd door een spontane actie achteraf. Wanneer we nog wat na staan te praten, tijdens de pauze, komen er twee leerlingen op ons af. Juist de twee leerlingen waarvan de spanningsboog ultra kort is. Juist de twee leerlingen waarin ik week in week uit bedenk; hoe krijg ik nog wat lesstof over gedragen? Een van de twee is toevallig ook het meisje die dol is op het merk Australian.

Ze zijn samen in de pauze naar het winkelcentrum gegaan. “De Australian truien zijn in de aanbieding”, vertellen ze me. “En Manuela heeft meer aan een mooie trui van haar lievelingsmerk dan een bos bloemen!” Ze overhandigen Manuela het cadeau inclusief  grote uitingen van respect, ze zijn dankbaar dat Manuela zo open naar ze geweest is.

Ik krijg een grote glimlach op mn gezicht, dit project is geslaagd, meer dan geslaagd zelfs! En vooral door deze ochtend! Daar kunnen geen 10 theorielessen tegenop.

 

Contact