Trainer aan het woord

Trainer in opleiding aan het woord: Ik kan niet wachten om echt aan de slag te gaan!

Sociale Netwerk Versterking (SNV) is een belangrijke pijler binnen de MEE-organisaties. Er zijn een aantal trainers en coaches actief die ervoor zorgen dat mensen worden bijgeschoold rondom SNV. Wij stellen 3 vragen aan coach en trainer in opleiding Susan Damen van MEE West-Brabant.

Waarom ben je de opleiding tot trainer gaan doen?
“Ten eerste omdat ik zo enthousiast ben over SNV en al langere tijd het plan had om daar meer mee te doen. Ik ben erg enthousiast over de visie en werkwijze SNV. De manier van kijken naar mensen en hun vragen past bij me. De manier van kijken naar mensen en hun vragen past bij me. Namelijk niet reageren op een vraag met een beschikbaar aanbod. Maar werkelijk geïnteresseerd zijn in het verhaal van de cliënt.”

Waarom ben je de opleiding tot trainer gaan doen?
“Ten eerste omdat ik zo enthousiast ben over SNV en al langere tijd het plan had om daar meer mee te doen. Ik ben erg enthousiast over de visie en werkwijze SNV. De manier van kijken naar mensen en hun vragen past bij me. Namelijk niet reageren op een vraag met een beschikbaar aanbod. Maar werkelijk geïnteresseerd zijn in het verhaal van de cliënt. Open luisteren en nieuwsgierig zijn naar de persoon waarmee je in gesprek bent in plaats van naar het probleem waar hij mee komt. Door op deze manier in gesprek te gaan merk ik dat de eerste hulpvraag die iemand stelt, vaak maar een onderdeel is van het plaatje.

Daarnaast omdat het trainersvak me aansprak. Steeds als ikzelf bijscholing kreeg dacht ik “wat een leuk vak heeft die persoon”. Ik wilde me hier graag verder in ontwikkelen. Ik vind het ook erg leuk om mijn collega’s en deelnemers aan een training te inspireren. Het is bijzonder om bij hen kwartjes te zien vallen en te zien dat zij op een andere manier kunnen gaan kijken naar het vak wat zij soms al jaren uitoefenen. Mijn opleiding is bijna klaar, dus ik kan niet wachten om echt aan de slag te gaan.”

Wat vind je het leukste/mooiste aan de SNV trajecten?
“Dat het zo ongelofelijk veel oplevert. Sommige mensen hebben best wat schroom te overwinnen voordat zij hun netwerk willen uitnodigen om mee te denken. Die schroom kan komen doordat je je kwetsbaar op moet stellen wat niet iedereen even gemakkelijk afgaat. Je gaat je dierbaren vragen om hulp en stel je voor dat zij je afwijzen. Het meest bijzonder vind ik die trajecten waarbij mensen die schroom overwinnen doordat we samen in gesprek zijn gegaan. Vragen als “stel je voor dat je broer een probleem had, hij zou best willen dat je meedacht maar hij durft je niet te vragen omdat hij bang is je te belasten. Wat zou je hem zeggen?” helpen mensen om andere perspectieven te zien. En als zij vervolgens merken hoe warm en positief er door hun omgeving gereageerd wordt, ervaren ze dat er veel meer mensen om hen heen staan dan zij vooraf hadden gedacht. Ik vind het steeds weer erg bijzonder om getuige te zijn van de presentatie van een plan.

Ik ben ook iedere keer weer verrast door het soort plan dat er gemaakt wordt. Steeds weer staan daar dingen in die ik als professional nooit had kunnen verzinnen. En vaak is ook het netwerk heel bereid om een deel van de “taken” op zich te nemen of om bepaalde rollen te vervullen, terwijl dit niet vooraf bedacht was. Ik krijg daar van de cliënten heel enthousiaste reacties op. Zij hadden het vaak ook niet voor mogelijk gehouden dat dit plan eruit zou komen. SNV kan op die manier zorgen voor sterkere verbindingen tussen mensen, voor meer betekenisvollere relaties en dat vind ik mooi.”

Waar valt nog wat te leren/ontwikkelen?
“Het is geen sinecure om SNV te integreren in de werkwijze van een organisatie. Dit vraagt een constante vinger aan de pols. Er wordt namelijk in deze tijd veel van medewerkers gevraagd; de transitie in de zorg zorgt ervoor dat er veel nieuwe dingen op het bord ligt van medewerkers.

Het invoeren van SNV vraagt van medewerkers een persoonlijke stap, een paradigma shift die ingrijpend kan zijn. Het is niet zomaar een werkwijze die je aangeleerd krijgt en moet gaan uitvoeren, maar het is ook een kwestie van het tegen het licht houden van veronderstellingen die je hebt over cliënten en hun netwerken en het onderzoeken van mentale modellen van waaruit je werkt met cliënten. Ik merk steeds weer dat hier het meeste “werk” verzet moet worden. Daarnaast is iets nieuws gaan doen, terwijl je het heel druk hebt ook ingewikkeld. Ik merk dat het gevaar op de loer ligt dat mensen wat onderdelen vanuit SNV integreren in hun oude manier van werken, maar dat een werkelijke omslag dan uitblijft. Ik denk dat hier veel aandacht voor moet zijn want het is zo begrijpelijk. Ik vergelijk het altijd met typen. Ik typ best snel met vier vingers. Ik zou natuurlijk sneller typen als ik dat blind kon en met tien vingers. Dat zou voor mijn werk tijdbesparend zijn. Maar als ik mezelf dat wil aanleren dan betekent dat, dat ik in eerste instantie juist veel langzamer zal kunnen werken op de computer. Dit is frustrerend als je het druk hebt en dus blijf ik lekker bij vier vingers want dat werkt tenslotte ook. Zo merk ik dat mensen tijdens en na de training vaak erg enthousiast zijn over SNV en er graag mee aan de slag willen. Drukte en diversiteit in hun werkzaamheden zorgen ervoor dat het toch wegebt. Wat mij betreft zijn er m.b.t. de transfer tussen de training en het werkveld nog ontwikkelmogelijkheden.”

Contact